Taxikeuring

Wat is een taxikeuring?

Een taxikeuring is de periodieke keuring van een personenwagen die gebruikt wordt voor bezoldigd personenvervoer. In de regelgeving telt niet zozeer het voertuigtype, maar het gebruik: zodra een auto tegen betaling passagiers vervoert, valt ze onder een strenger keuringsritme. Het koninklijk besluit van 15 maart 1968 (artikel 23ter) groepeert taxi’s dan ook samen met ziekenwagens, lesvoertuigen en met bestuurder verhuurde voertuigen.

De taxikeuring zelf verschilt inhoudelijk weinig van een gewone periodieke keuring: dezelfde controleur kijkt dezelfde punten na. Het verschil zit in het ritme en in het startmoment — een taxi wordt vaker gekeurd en al vóór ze voor het eerst de baan op mag.

Bron: Koninklijk besluit van 15 maart 1968, artikel 23ter §1, 2° — personenauto’s die aangewend worden voor bezoldigd personenvervoer.

Hoe vaak moet een taxi naar de keuring?

De frequentie hangt af van het gewest waar je taxi gekeurd wordt. Tot 1 september 2026 gold in heel België hetzelfde ritme van zes maanden. De Vlaamse hervorming trekt dat op naar een jaar; Wallonië en Brussel behouden het halfjaarlijkse ritme.

Bron: Vlaanderen.be — Nieuwe keuringsperiodes vanaf 1 september 2026 (taxi’s en ambulances: van 6 maanden naar 1 jaar). Wallonië en Brussel publiceerden op de controledatum geen gelijkwaardige wijziging.

De eerste keuring: vóór je eerste rit, niet op 4 jaar

Een gewone personenwagen gaat voor het eerst naar de keuring wanneer ze vier jaar oud wordt. Een taxi niet: die moet al gekeurd zijn vóór de eerste inverkeerstelling in België — of vóór de datum waarop ze opnieuw in het verkeer wordt gesteld, bijvoorbeeld na een langdurige schorsing. Daarna begint het periodieke ritme te lopen.

Dat startmoment is een belangrijk verschil: een taxi kan dus nooit de weg op zonder een geldig keuringsbewijs, ongeacht hoe nieuw het voertuig is.

Geen tweejaarlijkse keuring voor taxi’s

De versoepeling naar twee jaar die Vlaanderen vanaf 1 september 2026 invoert voor personenwagens, geldt niet voor taxi’s. Taxi’s en ambulances blijven in een apart, strenger ritme: jaarlijks in Vlaanderen, halfjaarlijks in Wallonië en Brussel. Het gebruik als taxi sluit de tweejaarregel uit, ook wanneer het voertuig jong is en weinig kilometers heeft.

Wat controleert de keuring?

De taxikeuring is inhoudelijk dezelfde technische controle als die van een gewone personenwagen: remmen, stuurinrichting, ophanging, lichten, banden, carrosserie en de verplichte uitrusting. Bij een benzine- of dieselvoertuig hoort daar de uitstootcontrole bij.

Je verlaat het centrum met een groen of rood keuringsbewijs. De geldigheidsdatum op dat bewijs bepaalt wanneer je taxi opnieuw aan de beurt is. Rijden zonder geldig keuringsbewijs is een ernstige inbreuk — volg de datum dus zelf op; een ontbrekende uitnodiging ontslaat je niet van de plicht.

Wat kost een taxikeuring?

Een taxi is technisch een personenwagen van categorie M1. De keuringstarieven hangen af van de brandstof en het gewest — de actuele bedragen vind je op de prijspagina, samen met de toeslagen voor te laat aanbieden.

Het echte kostenverschil zit in de frequentie. In Wallonië en Brussel betaal je de keuringskost twee keer per jaar, in Vlaanderen vanaf 1 september 2026 nog één keer. Voor een zelfstandige taxichauffeur is dat een reëel verschil in vaste exploitatiekost.

Welke documenten neem je mee?

De documenten voor een taxikeuring zijn dezelfde als voor een gewone personenwagen: het kentekenbewijs (deel I), het gelijkvormigheidsattest of COC en het laatste keuringsbewijs. In Vlaanderen vervalt het verzekeringsbewijs vanaf 1 september 2026; in Wallonië en Brussel blijft het gevraagd.

De volledige checklist, het verschil tussen deel I en deel II en wat je doet bij een verloren document lees je in het artikel welke documenten meenemen naar de autokeuring.